Ludzie z mojej dzielnicy

Melbourne 2000. St.Kilda, nadmorska dzielnica, najbardzej wymieszana kulturowo, pełna nowych przybyszów-emigrantów. Miejsce to przyciąga miejscowa dekadencje, sporo artystów, dziwaków. Zaczepiam ludzi na ulicy, pytam o pozwolenie sportretowania. Wykonuje w świetle i miejscu zastanym jedno zdjęcie twarzy patrzącej prosto w obiektyw w kadrze bardzo ciasnym. Po kilku dniach z gotowa już czarno-biała odbitka w formacie 10 x 15 odszukuje mojego bohatera i fotografuje go raz jeszcze. Tym razem zakrywa on twarz swoim wizerunkiem, mając całkowitą dowolność w sposobie trzymania tego zdjęcia. I znów, aby utrzymać charakter dokumentu, wykonuje jedno zdjęcie. Po kilku dalszych dniach sytuacja się powtarza. Tym razem odnaleziony ponownie bohater ma wpisać w zdjęcie z białym pas partu swoja pierwsza myśl czy refleksje jaka nawiedziła go po obejrzeniu swojej podobizny.I w reszcie akt ostatni. Po roku odnajduje swoich bohaterów I wręczam im album w którym zaistnieli.