Aix-En-Provance (2019)
AIX-EN-PROVENCE Plac Richelme to dla mnie perełka południowej Francji. Codzienny rytuał od paru wieków. Rano targ żywności lokalnych producentów, po południu życie towarzyskie przy stolikach kawiarnii na placu, który tętni życiem prawie całą dobę z krótkimi przerwami na zmianę wystroju. Małe uliczki starego miasta prowadzą właśnie tam. Codziennemu napełnianiu koszyków świeżymi jarzynami, owocami, wypiekami towarzyszą pogawędki w cieniu platanów. Dla mnie to teatr pełen różnorodnych aktorów i fascynujących scen. Dzięki mojej siostrze Annie i jej mężowi Francisowi, którzy zamieszkali w Aix ponad 50 lat temu dana mi była przez wiele lat rola widza, obserwatora, a z czasem myśliwego polującego aparatem na te ciekawe momenty. To co umyka obserwacji udaje się zamrozić w kadrze. Bohaterów zdjęć już nie naruszy czas. Pozostaną w tym geście na zawsze. I to właśnie jest najbardziej fascynujące. Tomek Sikora AIX-EN-PROVENCE The Richelme Square is, in my opinion, a veritable gem of the South of France. Its daily ritual has stayed the same for centuries. In the mornings there’s a food market for local producers and in the afternoons, a meeting place at one of the many cafés around the square. Here the tables teem with life nearly all day long, with only short breaks to change the decor. Day in and day out, fruit, vegetables and even pastries change hands in a constant hum, rhythmed only by lively conversations in the shade of plane trees. Many small streets of the old town lead here. For me, it is just like a theatre, full of actors and fascinating scenes. Thanks to my sister Anna and her husband Francis, who came to live in Aix over 50 years ago, I have often been able to view, observe and even hunt down the most interesting moments with a camera. What sometimes escapes pure observations can be frozen in a frame. The protagonists of these photos will not be disturbed by the passing of time. Their gestures will remain forever. And that's what’s the most fascinating. AIX-EN-PROVENCE La place Richelme est pour moi un joyau du sud de la France. Son rituel quotidien est resté le même pendant des siècles. Le matin, un Marché pour les producteurs locaux; l’après-midi, un lieu de rencontre dans l’un des nombreux cafés autour de la place. Ça grouille de vie presque toute la journée avec de courtes pauses pour changement du décor. Jour après jour, fruits, légumes et même des viennoiseries changent de mains dans un bourdonnement constant, rythmé uniquement par des conversations animées à l'ombre des platanes. Plusieurs petites rues de la vieille ville nous y mènent. Pour moi, c'est comme un théâtre, plein d'acteurs et de scènes fascinantes. Grâce à ma sœur Anna et à son mari Francis, venus s'installer à Aix il y a plus de 50 ans, j'ai souvent pu voir, observer et même traquer les moments les plus intéressants avec une caméra. Ce qui échappe parfois aux observations pures peut être figées dans un cadre. Les protagonistes de ces photos ne seront pas dérangés par le temps qui passe. Leurs gestes resteront pour toujours. Et c’est ce qui est le plus fascinant.
AIX-EN-PROVENCE Plac Richelme to dla mnie perełka południowej Francji. Codzienny rytuał od paru wieków. Rano targ żywności lokalnych producentów, po południu życie towarzyskie przy stolikach kawiarnii na placu, który tętni życiem prawie całą dobę z krótkimi przerwami na zmianę wystroju. Małe uliczki starego miasta prowadzą właśnie tam. Codziennemu napełnianiu koszyków świeżymi jarzynami, owocami, wypiekami towarzyszą pogawędki w cieniu platanów. Dla mnie to teatr pełen różnorodnych aktorów i fascynujących scen. Dzięki mojej siostrze Annie i jej mężowi Francisowi, którzy zamieszkali w Aix ponad 50 lat temu dana mi była przez wiele lat rola widza, obserwatora, a z czasem myśliwego polującego aparatem na te ciekawe momenty. To co umyka obserwacji udaje się zamrozić w kadrze. Bohaterów zdjęć już nie naruszy czas. Pozostaną w tym geście na zawsze. I to właśnie jest najbardziej fascynujące. Tomek Sikora AIX-EN-PROVENCE The Richelme Square is, in my opinion, a veritable gem of the South of France. Its daily ritual has stayed the same for centuries. In the mornings there’s a food market for local producers and in the afternoons, a meeting place at one of the many cafés around the square. Here the tables teem with life nearly all day long, with only short breaks to change the decor. Day in and day out, fruit, vegetables and even pastries change hands in a constant hum, rhythmed only by lively conversations in the shade of plane trees. Many small streets of the old town lead here. For me, it is just like a theatre, full of actors and fascinating scenes. Thanks to my sister Anna and her husband Francis, who came to live in Aix over 50 years ago, I have often been able to view, observe and even hunt down the most interesting moments with a camera. What sometimes escapes pure observations can be frozen in a frame. The protagonists of these photos will not be disturbed by the passing of time. Their gestures will remain forever. And that's what’s the most fascinating. AIX-EN-PROVENCE La place Richelme est pour moi un joyau du sud de la France. Son rituel quotidien est resté le même pendant des siècles. Le matin, un Marché pour les producteurs locaux; l’après-midi, un lieu de rencontre dans l’un des nombreux cafés autour de la place. Ça grouille de vie presque toute la journée avec de courtes pauses pour changement du décor. Jour après jour, fruits, légumes et même des viennoiseries changent de mains dans un bourdonnement constant, rythmé uniquement par des conversations animées à l'ombre des platanes. Plusieurs petites rues de la vieille ville nous y mènent. Pour moi, c'est comme un théâtre, plein d'acteurs et de scènes fascinantes. Grâce à ma sœur Anna et à son mari Francis, venus s'installer à Aix il y a plus de 50 ans, j'ai souvent pu voir, observer et même traquer les moments les plus intéressants avec une caméra. Ce qui échappe parfois aux observations pures peut être figées dans un cadre. Les protagonistes de ces photos ne seront pas dérangés par le temps qui passe. Leurs gestes resteront pour toujours. Et c’est ce qui est le plus fascinant.